به نام هستی بخش بی همتا

دستور جلسه این هفته از نگاه همسفر :

وادی دوازدهم وتاثیر آن روی من

 وادی دوازدهم بسیار وادی مهمی می باشد هر کدام از وادی های کنگره 60مفهوم عظیمی در پی دارند و وادی دوازدهم نیز یکی از جمله مهمترین وادیهامی باشد که به واقعیت اگر در آن تأمل کنیم تکلیف ما را باخودمان به درستی مشخص می کند .
امر اول قرار دادی است بین ما وخدایمان – بین ما وخودمان – بین ما وهستی – بین ما وانسانها وتمام هستی وخالق بی انتها یش. از ابتدای آفرینش انسان ؛خداوند از آفرینش انسان هدفی داشت اینجا همین
 نکته مهمه در آخر امر امر اول اجرا می شود نمایان است زیرا خداوند همینطوری بیهوده هستی رابه وجود نیاورده واز به وجود آوردن آن هدفی داشته .در وادی اول یاد گرفتیم چگونه تفکر کنیم واین تفکر درست حکایت از شو شود پروردگار دارد که اگر خوب تفکر کنیم وبا تمام قدرت حرکت کنیم میتوانیم به آن هدف اصلی که به خاطرش تفکر کرده ایم برسیم .
 وادی دوازدهم به همه ما آرامش را هدیه می دهد وبه ما می گوید :عجله نکن ؛صبر کن ؛با دقت وحوصله حرکت کن ودر این صورت تو حتمأ به نتیجه خواهی رسید وحرکت ها همیشه در زندگی برای ما پیش آمده مثلأ خرید خونه –رسیدن به شغل مناسب در تحصیل و...در همه اینها ما با قدم به قدم حرکت کردن وصبوری
به نتیجه رسیده ایم ویا می رسیم .
اما روزی هم ما به کنگره آمدیم یک امر بود که آن درمان اعتیاد بود آمدیم در کنگره به وسیله آموزش هایی که دیدیم فهمیدیم برای درمان واقعی اگر بخواهد این امر اتفاق بیافتد احتیاج به زمان دارد وامر اول اجرا نمی شود مگر اینکه پله ها را مرتب بیایی ،حرف راهنما را به درستی گوش کرده و...واگر درست حر کت نکنیم آخر برنامه حتما دچار مشکل می شویم .
این وادی می گوید اگر می خواهی به هدفت برسی باید طبق یک اصول وتکلیفی حرکت کنی ودر طول مسیر نیروهایی به کمکت می آیند خلاصه برای یک حرکت همه چیز دز کا ئنات برای کمک کردن به تو آماده است چه در جهت مثبت چه در جهت منفی این نیروها در هر جهتی تو بخواهی وتلاش کنی آنها هم در همان جهت به تو کمک خواهند کرد وما این را در کنگره به عینه فهمیدیم که تصویر سازی خیلی در پیشبرد این امر ما را یاری می دهد همان نیروهای  القاء – احیاء وتحرک که همیشه به کمک ما می آیند وهر کدام به نحوی به ما یاری می رسانند خیلی از ما وقتی وارد کنگره شدیم از همان روز های اول تولد ورهایی خود را دیدیم .ما با استفاده از اختیاری که داریم مسیر خود را مشخص می کنیم ونیروی القاءبرای تبدیلات وتغیرات همیشه در جریان است وما به خاطر همین می توانیم از طریق القاءدرست از تاریکی خارج شویم اگر هم در جهت تاریکی ها اقدام کنیم باز بلا فااصله به ما این نیرودر جهت منفی کمک می کند واین قانون هستی است . واحیاء نیز یعنی زنده کردن که این نیرو نیز در اجرای آن هدف به ما کمک می کند وتحرک نیز که اساس تغیرات وهستی هست :اگر در هستی حرکت نباشد همه چیز نابود می شود وچیزی جریان ندارد برای همین انسانی که حرکت نکند نابود می شود
همه چیز با حرکت شکل می گیرد :گفتار – پندار –کردار واندیشه و... پس وظیفه اصلی بر عهده خود ماست ودست ها ی آسمانی فقط القای افکار می کنند .پس هستی بر مبنای سکون نیست بر مبنای حرکت است ودر حرکت است که انسانها تغییر می کنند واین تغییرات شامل :هم صور آشکار وصور پنهان می باشد .
تغییرات ذره ذره انجام می شود وما مثلا در جریان درمان اعتیاد به تدریج جلو آمده وآموزش می بینیم وکاربردی می کنیم وتغییر می کنیم ولی تبدیل در یک لحظه اتفاق می افتد مثل فردی که گل رهایی را می گیرد ورارد سفر دوم می شود وما باید قدر لحظاتی که در حال تغییر به سمت روشنایی هستیم را بدانیم وقدر زمان ومعجزه زمان را بدانیم . برای درمان اعتیاد مانیاز به زمان داریمتا در نهایت ترخیص شویم واین زمان زمانی است برای آموزش دیدن ویافتن علم یعنی تبدیل شدن نیمه تاریک ونیمه روشن در انسان همیشه وجود دارد واین جدایی از اختیار انسان می باشد وانسان در یک مقطعی در تاریکی ویک مقطعی در روشنایی است زیرا تاریکی می آید ومی رود وانسان با داشتن اختیار اگر بخواهد خیلی راحت می تواند از این تاریکی ترخیص شده وبه روشنایی برسد در وادی دوازده بعد از گذشت یک سال از رهایی که افکار واندیشه نو در انسان متولد می شود وانسان تغیییرات خود را متوجه شد باید یک نهال بکارد وشاهد رشد ان باشد واین یعنی رشد دوباره –تولد دوباره –درست شدن افکار واندیشه وهمینطور خدمت به جامعه . این وادی به ما صبر می آموزد صبر شیرینی که حاصلش اگر درست حرکت کنیم

 بسیار گرانبهاست ودرست تفکر کردن در حال داشتن اندیشه نو در آینده را بشارت می دهی ونتیحه همان است که ما در ابتدا به خاطرش حرکت کردیم .

                                        همسفر طاهره لژیون خانم پورباباگل