Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

به نام قدرت مطلق الله

وادي پنجم و برداشت من

ما در جهاني  زندگي مي كنيم كه انجام كار و عمل كردن به برنامه هايي كه براي زندگي و كارهاي خود تنظيم  كرده ايم  جزو ضروريات  است . شايد  تاكنون در زندگي  خود بسيار و بسيار شنيده  باشيم  كه به ما  گفته اند  اين كار  را انجام بده  آن را انجام نده و ...  اما خيلي از وقتها هنگاميكه از گوينده  پرسيديم چگونه ،‌خودش هم  نمي دانست !

جهان بيني  كاربردي  يعني نگرش و تفكري كه بايد به عمل درآيد و به انجام برسد . دركنگره 60  به منظور  رهايي از  بند اعتياد ، اولين وادي  يا راه  يا قانون به ما مي آموزد كه چگونه تفكر مي كنيم و تفكر صحيح  يعني چه ؟! و تا قبل از وادي پنجم  ما مي آموزيم كه  درست تفكر  كنيم و  براي درمان  خود تصميم  بگيريم . اما  در وادي پنجم مي آموزيم كه تفكر بدون عمل   و حركت  مي تواند يك دام باشد . قطعا بعد  از تفكر  بايد در مسير درست حركت  كنيم .  اما مسير بازگشت  از اعتياد ،  مسير بسيار  پيچيده اي است كه تاقبل  از كنگره 60 هيچكس  نتوانسته  بود به سلامت از آن باز گردد و اولين  شخصي كه از اين  مسير به سلامت بازگشت  آقاي مهندس حسين  دژاكام  بنيانگذار   كنگره 60 بود كه  اين علم  را در قالب اين جهان بيني  و واديها و كتاب و نشريات  در اختيار  ما قرار دارد  تا راه  خود را پيدا  كنيم . در وادي   پنجم  بسيار دقيق و حساب شده و به سادگي هفت پله  مطرح شده  كه با توجه  به آنها و با حركت  د راين مسير مي توانيم  به رهايي برسيم  و چگونگي  عبور از اعتياد به درمان  براي  ما مشخص گرديده است  كه اولين پله  از اين وادي به ما مي گويد:‌

1.برگشت از ضدارزشها  :

انسان بعلت  جايگاه خاص و فلسفه وجوديش  بايد تلاش نمايد  كه با تزكيه و پالايش جلوه گر  صفات خداوند باشد . همانند آينه اي كه نور خدا  به او بتابد و او آن نور را در قالب انديشه و پندار و سخن و گفتار و عمل  و كردار نيك  به ديگران منعكس نمايد . زيرا در حقيقت  انسان ،‌جانشين  خداوند در زمين است و بايد  اينچنين باشد .  حال اگر اين  آينه  با سوء استفاده از اختياري كه  به انسان داده شده به نور  پشت نمايد   و رو به طرف ضدارزشها  داشته باشد  پس بدون شك  زشتيها و ضدارزشها  را از خود  بازتاب مي دهد . به همين دليل اولين  قدم براي تزكيه  و پاكسازي ،‌برگشت از ضد ارزشهاست كه با اين كار  در اصل چند عمل  بسيار مهم انجام مي شود  كه يك جلوگيري از جذب ضدارزش بيشتر ،‌ديگري انعكاس و بازتاب ذره اي از نور خداوند ،  ديگري احساس رضايتمندي و خشنودي ،‌و ديدن ذرات جرقه  و اميدوار شدن  به اينكه در اعماق ظلمت هم مي توان  وجود نور و رحمت خداوند را حس نمود فقط و فقط مشروط به اينكه  رو به طرف او برگردانيم  و او را طلب نماييم .

2.خودداري :

 قطعا پس از  اينكه  ما مسير خود را عوض نموديم و در حال  عبور از  تاريكيها  به طرف روشناييها  هستيم بايد  خيلي مراقب خود باشيم  . شايد يكي از  صفات انسان  كه اگر به تعادل  نرسد مي تواند  در اين مرحله   براي ما خطرناك باشد  حس كنجكاوي است  . درست است كه انسان همواره بايد كاوشگر  و جستجو گر باشد اما هر   مقوله اي اگر از تعادل خارج شود خطرناك است . ما بايد در  اين مسير  هميشه  مراقب خود باشيم و از وارد به مكانهايي  كه نسبت به آنجا دانايي كامل نداريم  خودداري نماييم . وارد مباحث و مجالسي كه در مورد آنها دانايي كامل نداريم نشويم .  البته  مطلبي  كه دراين مقوله  خيلي به ما  كمك مي كند وبراي هميشه مي تواند  چراغ راه ما باشد  رعايت  قوانين كنگره 60 و نيز رعايت   حرمتهاي كنگره 60 مي باشد كه در هر جلسه  2 بار خوانده  مي شود و رعايت  آنها  باعث مي شود كه وارد  حاشيه نشويم  كه اين  خود نوعي  خودداري و مراقبت  از خود مي باشد .

 3. قناعت :

قناعت ، كم مصرف كردن نيست . درست و به جا و با تعادل  استفاده كردن است . قناعت محروم كردن  خود از نعمتهاي خداوند نيست  بلكه  دقيقا برعكس استفاده  به جا و صحيح  و به اندازه  از نعمتهاي خداوند است . قناعت يعني  قدر دانسته هاي خود را بدانيم  و طمع بد داشته هاي  ديگران  نداشته  باشيم . به نظر من  قناعت يعني  در حال زندگي  كردن و قدر اين لحظات  و اين داشته ها و اين جايگاه  قعلي را  دانستن و همزمان  با اين حال  خوش در پي يافتن  و حركت از طريق صراط  مستقيم به جايگاه بالاتر است  . قناعت يعني به داشته هاي خود قانع بودن و همزمان  تلاش براي دستيابي  به جايگاه هاي بالاتر يعني لذت بردن از داشته هاي  خود و اين  اتفاق نخواهد افتاد مگر اين  كه ما نگاه خود را از ديگران برداريم و فقط به خود نگاه  كنيم و آنگاه مي توانيم تشخيص دهيم كه چه داريم  . آنگاه متوجه نقاط ضعف و نقاط قوت خود خواهيم شد  و اينجا نقطه آغاز شناخت خويش است  و مقدمه اي  براي شناخت نيروي مافوق و اينجا آغاز  تزكيه و پالايش است  و روزي كه ما مشكلات  و ضعفهاي  خود را بشناسيم  نيمي از راه  را رفته ايم .

4. صبر

صبر يعني  گذراندن پارامتر زمان ،‌براي انجام  هر كاري زمان مخصوص خود آن كار را بايد سپري نماييم. مثلا اگر امروز تصميم بگيريم  كه صاحب گندم شويم بايد 8 ماه زمان را سپري نماييم و گذراندن  اين 8 ماه  يعني صبر و براي درمان اعتياد ما نياز به  11 ماه  زمان  داريم كه  گذراندن  اين  11 ماه  يعني صبرزمان  در زندگي  ما بسيار تاثيرگذار است .  ما خواهان  تغيير هستيم  اما اگر بخواهيم زمان را حذف كنيم در اصل هيچ تغييري رخ نخواهد  داد . زيرا از نظر ما هرگونه تغييري بدون افزايش دانايي ناپايدار است و براي  افزايش دانايي ما نياز به تفكر ‌،تجربه و آموزش  داريم و اين معجزه زمان است كه به ما فرصت مي دهد  تا تفكر  نماييم . تجربه كنيم و آموزش ببينيم  و به آرامي  با كسب دانايي تغيير كنيم و بدانيم  آنچه را كه نمي دانيم  از هستي و نيستي .

5- وكيل

مرحله بعد وكيل است . در طول اين مسير ما بايد  قدرت مطلق و يا خداوند  را وكيل خود قرار دهيم و همواره فرمانبردار او باشيم زيرا او داناي مطلق است  و همه چيز را مي داند و همواره تلاش و كوشش نماييم  تا او بيشتر ياريمان  دهد .

6. رضا

كه ما به تقدير الهي راضي هستيم .

7. تسليم .

كه ما كاملا تسليم قدرت مطلق خواهيم بود و هيچ خواسته اي نداريم  توصيه من  اين است كه با خواندن  وادي پنجم و نيز گوش دادن  سي دي هاي  آموزشي نگهبان  كنگره 60 در اين راه و مسير قدم برداريم تا شايد  بتوانيم  ذره اي  با اين مفاهيم  آشنا شويم .

 

 

در زندگي تان با افرادي  برخورد خواهيد كرد كه درست ترين  حرفها  را در مناسب ترين زمان  به شما خواهند گفت . اما در انتها  ، اين هميشه اعمال آنهاست  كه بايد معيار شما براي تصميم گيري  باشد . مهم كردار است نه گفتار .

با تشكر . مسافر مسعود خيري 1/10/92