دستور جلسه این هفته:برای چه ورزش می کنیم؟(جهان بینی ورزشی) 
بررسی و مطالعه تاریخ اعتیاد نشان می دهد ، از زمانی که جوامع انسانی با موضوعی به نام اعتیاد روبرو شدند ، تاکنون ، رویکردها ، روش ها و تدابیر گوناگونی در مقابله با این پدیده ، از جمله درمان ، به کار گرفته شده است . رویکردهایی که می توان گفت چندان نتیجه مشخصی به دنبال نداشته است .
بر همین اساس ، پس از مطالعات گسترده توسط متخصین امر در سرتاسر جهان ، و گذشت زمان ، یکی از نتایج مشخصی که به دست آمد این بود که بیماری اعتیاد درمان قطعی و شناخته شده ای ندارد . این دیدگاه باعث گردید که در ادامه ، تئوری کاهش آسیب و درمان های نگهدارنده در محافل علمی اعتیاد مطرح گردد . به بیان دیگر ، پس از شکست طرح های درمانی مختلف ، این موضوع مطرح شد که اگر درمانی وجود ندارد ، سعی کنیم کاری انجام دهیم که این بیماری آسیب کمتری به دنبال داشته باشد و داورهایی تجویز شود که شخص حتی برای همیشه استفاده کند ، اما سمت مواد پرخطر نرود .
این وضعیت ادامه داشت تا زمانی که متد درمانی DST که طراح و مبتکر آن مهندس حسین دژاکام می باشند ، پا به عرصه گذاشت و پس از گذشت چند سال به کارگیری این متد ، نتایج مشخص این روش نشان داد که بیماری اعتیاد کاملاً قابل درمان است و حتی می توان از واژه درمان قطعی نیز استفاده نمود .
افرادی که برای درمان اعتیاد به کنگره 60 مراجعه می کنند ، همزمان با درمان اعتیاد با متد DST می توانند پس از مدتی ، تحت برنامه های خاص ، وارد فعالیت های ورزشی کنگره 60 شوند . میزان و حجم فعالیت های ورزشی ، به آرامی با پیشرفت درمان افزوده می شود و شخص در یکی از رشته های ورزشی کنگره ، رسماً فعالیت خود را آغاز می کند .
کنگره 60 ورزش را به عنوان یک عامل مهم ، اما کمکی و مکمل ، در درمان اعتیاد موثر می داند . این مسئله به گونه ای است که حتی بدون در نظر گرفتن عامل ورزش ، درمان اعتیاد امکان پذیر است ، اما به کارگیری آن به عنوان مکمل ، نقش بسیار پر رنگی در تحکیم نتایج بدست آمده در درمان اعتیاد بازی می کند .
کنگره 60 همه ساله به مناسبت پنجم تیرماه ، روز جهانی مبارزه با مواد مخدر ، المپیاد ورزشی جشنواره عقاب طلایی را برگزار می نماید .این درحالی است که این حجم عظیم مسابقات در کمال نظم و دقت و با برنامه ریزی موفق برگزار گردیده است . برای برگزاری این مسابقات ، ورزشبانان رشته های مختلف ، مرزبانان کنگره 60 در پارک طالقانی ، دیدبان ورزش ، دستیاران ورزشی و افراد زیاد دیگری در مدت یکسال با تلاش بی وقفه خدمت می نمایند تا ما در امنیت کامل ، صبح جمعه ای لذت بخش داشته باشیم . جا دارد از همه این عزیران تشکر کنیم .
جهانبینی ورزشی :
جهانبینی ، موضوعی است که در تمام فعالیت های کنگره 60 اهمیت حضور و اهمیت خاص خود را دارد و فقط به امر درمان اعتیاد مربوط نمی شود ، جهانبینی مجموعه تفکرات ، احساس ، ادراک و برداشت ما نسبت به خودمان و جهان پیرامون و هستی است و هیچ موضوعی نمی تواند خارج از حوزه علم جهانبینی قرار گیرد .
 ببینیم جهانبینی ورزشی به چه مسایلی می پردازد .
ما برای چه ورزش می کنیم ؟ هدف ما از ورزش چیست ؟ در ورزش به دنبال چه هستیم ؟
کنگره 60 به ما آموزش می دهد که بر خلاف دوران اعتیاد و مصرف ، سعی کنیم از جسم خودمان که یک امانت الهی است ، در حد اعلای خود نگهداری و مراقبت کنیم و به قول سردار : برای کشتی خود که لازمه حیات و هستی در آن است ، نوعی دیگر باشیم . خداوند جسم ما را در بهترین تقویم ، طراحی و خلق نموده است . حال بقیه تزئینات و نگهداری و سالم نگه داشتن آن به عهده ماست .
ورزش ، یکی از مهمترین عواملی است که در سلامتی ما نقش ایفا می کند . بیماری های که امروزه اکثر مردم با آن ها دست به گریبان هستند ، یکی از دلایل اصلی آن، ورزش نکردن است و اگر ما به صورت منظم فعالیت ورزشی داشته باشیم و سایر فاکتورهای سلامتی را نیز رعایت کنیم ، در واقع سلامتی خودمان را تضمین کرده ایم .
از نقطه نظر درمان اعتیاد نیز باید بگوییم که ورزش به عنوان مکمل ، به امر درمان کمک شایانی می نماید و ما را در رسیدن به حداکثر تعادل جسمی ، روانی و جهانبینی یاری می دهد . زیرا درمان ، فوق ترک است و تعادل ، فوق درمان . قرار است که ما با ورزش به سلامتی و تعادل بیشتر برسیم .
حال سوال این است که آیا ممکن است عکس این قضیه نیز صادق باشد ، یعنی ورزش باعث از دست رفتن تعادل شود ؟
باید بگوییم ، آری ، اگر ما اعضای کنگره ، جهانبینی کنگره 60 را در َورزش به کار نگیریم ، ورزش می تواند حال ما را خراب کند .
برای مثال در یک مسابقه فوتسال یا والیبال یا بسگتبال یا هر رشته دیگری ، ممکن است افرادی باشند که در حین بازی عصبانی شوند ، داد بزنند و کام خود و دیگران را تلخ کنند . این افراد کسانی هستند که جهانبینی کنگره 60 را در ورزش به کار نمی گیرند .
ما ورزش می کنیم که حالمان خوب شود ، ورزش می کنیم که لذت ببریم ، ورزش می کنیم که به تعادل بیشتر برسیم . اما اگر قرار باشد که ورزش حال ما را خراب کند و همان مقدار تعادلی هم که داریم ، با ورزش از دست بدهیم ، این چگونه ورزشی است ؟قدر مسلم ، این ورزش ، ورزشی نیست که مد نظر کنگره 60 می باشد . ممکن است در جایی گفته شود که ای بابا فوتسال اینه دیگه ، والیبال همینه ، فوتسال داد زدن داره ، فیلم بازی کردن داره ، داورو فریب دادن داره ، دیگران رو به هم ریختن داره اینا بخشی از فوتباله . یا ممکن است گفته شود که در زمان بازی ، به دلیل فشار بازی و تغییرات فیزیولوژیک مثل بالا رفتن اسید لاکتیک در خون یا ترشح زیاد آدرنالین ، رفتار تا حدی از کنترل خارج شود .
به هر حال و به هر دلیل ، اگر قرار باشد ورزش ، ما را به هم بریزد و حال ما را خراب کند و ما را از تعادل خارج کند ، ممکن است در خارج از کنگره 60 عادی باشد ، اما در کنگره 60 پذیرفتنی نیست .
در کنگره 60 بسیارند ورزشکارانی که در سخت ترین لحظات ورزشی نیز از کنترل خارج نمی شوند ، داد نمی زنند ، عصبانی نمی شوند و حال خود و دیگران را خراب نمی کنند .
پس می شود با کمک جهانبینی کنگره 60 و با تغییر دیدگاه نسبت به ورزش ، طوری ورزش کنیم که هم خودمان لذت بریم و هم دیگران .گفته می شود ، بازی فوتسال ، بازی والیبال .بازی بسگتبال ورزش بازی است ، اما گاهی اوقات نوع نگاه باعث می شود که جنگ جایگزین بازی شود و بعضی ها طوری قضیه را جدی بگیرند که همه چیز را فراموش کنند و زیر پا بگذارند .
البته کسی نمی تواند منکر لذت برد در یک بازی یا مسابقه شود و کسی هم نمی تواند منکر ناراحتی پس از باخت در یک بازی یا مسابقه شود . همه ما برد را دوست داریم و از باخت خوشمان نمی آید ، اما نباید فراموش کنیم که سکه بازی دو رو دارد . یک رو برد و یک رو باخت . هر دو ، بخشی از بازی هستند . بعضی وقت ها نوبت برد است و بعضی وقت ها نوبت باخت . کسی که باخت را با خوشرویی می پذیرد ، یعنی لیاقت و ظرفیت برد را نیز دارد .
مهم این است که هستیم ، مهم این است که سالم هستیم ، مهم این است که ورزش می کنیم . مهم این است که از قعر جهنم اعتیاد به جایی رسیده ایم که ورزش می کنیم ، تیم داریم ، مسابقه داریم ، المپیاد داریم . آیا هر گز فکر می کردیم که روزی به چنین برنامه ها و جایگاه هایی برسیم . بنابر این ، برد و باخت برای ما ، همه چیز نیست ؛ مهم است اما نه به هر قیمت .
ما یاد می گیریم که اخلاق و جهانبینی کنگره ای را در ورزش نشان دهیم . ما یاد می گیریم در یک مسابقه به اعضای تیم خودمان و تیم مقابل احترام بگذاریم . همان حقی را که برای خودمان قائل هستیم برای تیم دیگر نیز قائل باشیم . به قوانین بازی احترام بگذاریم به داوران نهایت احترام را بگذاریم و حتی در صورت تصمیم نادرست و اشتباه به داور اعتراض نکنیم . یاد می گیریم که با راستی و درستی بازی کنیم و مسابقه دهیم نه با فریب .قرار است که ما با ورزش خودمان در کنگره 60 ، تعادل پس از درمان را به دیگران نشان دهیم و ثابت کنیم که به تعادل رسیده ایم .
امید که همه ما بتوانیم با به کارگیری علم جهانبینی در ورزش ، تحسین همگان را نسبت به ورزش کنگره 60 و ورزشکاران کنگره 60 برانگیزیم .
با احترام; همسفر سمیه نوبهاری