بنام قدرت مطلق الله

مقاله :شکرگذاری ،سپاسگذاری نسبت به خداوند ودیگران!

سپاسگذاری میوه پخته ایست که درمیان انسانهای خام نمی توانید آن را پیدا کنید!؟

هزاران هزار اسم داری ومن ازآن همه «لطیف»را دوست دارم که یاد ابر و ابریشم می افتم ؛خوب یادم هست ازبهشت که امدم تنم ازنور و پروبالم از نسیم بود ،آنقدر لطیف بود که در مشت دنیا جا نمی شدم اما زمین تیره بود وسفت دامنم به سختیش گرفت وبه تیرگیش آغشته شد...ولی هرموقع که به تیرگیش آغشته شدم وبه توپناه آوردم تومرا درآغوشت جای دادی یارب....

در زندگی ما انسانها قانونی وجود دارد که می تواند خوشبختی وموفقیت مارا تضمین کند ، این قانون به قدری قدرتمند است که می توان گفت تمامی افراد خوشبخت وموفق ازآن پیروی می کنند این قانون شگفت انگیز «شکرگذاری»نام دارد.

ما انسانها بیشتر مواقع چشمهایمان را روی نعمتهایی که داریم ودراطرافمان هستند می بندیم وآنقدر سطح توقعات وخواسته هایمان را بالا می بریم که ازخداوند طلبکار می شویم وکمتر به این فکر می افتیم که از او بخاطر نعمتهایش تشکر کنیم ! در حالی که این کار هم از نظر معنوی وهم از نظر علمی وظیفه ماست وبه قول سعدی:

شکر، نعمت نعمتت افزون کند     کفر ، نعمت ازکفت بیرون کند

حال اگر یک روزصبح وقتی که بیدارمی شویم,پنجره دلمون رو به سوی روشناییها وعظمتی که در هستی وجودارد بازکنیم به زیبایی تک درختی که کنار درب خانه مان سایه دلنشین افکنده نگاه کنیم به هوای پاکی که هر روز تنفس می کنیم به استقامت کوه,به آبی وعظمت دریا ,به دست های کوچک یک نوزاد وخنده ظریفی که برلبهای کوچک او نقش می بنددو.....این همه عظمت وبزرگی یک اندیشه را در ذهن ما بوجود می آورد وآن تک خالق ومعبود ما خداوند بزرگ است که باید در هر شرایطی سپاسگذارش باشم.

همه ما تجربه این را داشته ایم که با شکرگذاری آنچه که درزندگی داشته ایم بیشتر شده,کسانی که زیباترین دوستیها را دارند افرادی هستندکه برای آن ارزش قائلند.افرادی که زندگی های پویا وپر تحرک دارند افرادی هستند که همیشه قدردان نعمتهای خداوند هستندو....اما زمانی نق نق می کنیم وبیمار وبدبین از همه چیز شکایت می کنیم لذت کمتری از دنیا می بریم واگردهها نعمت دراطراف خود می بینیم وفقط یک نقص در زندگی داریم شاکرآن دهها نعمت باشیم تا خداوند کمک کند وآن یک مشکل حل شود.

بدبختی ما انسانها بخاطرنداشتن وسایل آسایش وراحتی زندگی نیست ، بلکه بخاطر حسرت خوردن برای رسیدن به این تجملات کاذب است .البته به این معنی نیست که ساده ومعمولی زندگی کنیم ، بلکه باید با آرامش خاطر زندگی کنیم پس داشته هامان را با غرور وسر بلندی نام ببریم واز داشتنشون احساس رضایت کنیم ، همچنین بدبختی ما انسانها در این است که فقط کاستیهای خودمان را نام می بریم وپس از کشیدن آهی می گوییم:خدایا شکر!! این شکرگذاری نیست واین کفر است !

خداوند به انسان ناسپاس کمتر می بخشد اما اگرانسان شاکری باشیم وبه داشته های خودمان با احترام بنگریم خداوند به ما بیشتر می بخشد واین پاداش شاکر بودن ماست.

شکرگذاری وسپاسگذاری از بندگان خداوند وکسانی که کوچکترین کاری برای ما انجام می دهند نیز وظیفه ماست که دربرابرکاری که برای ما انجام می دهند قدردان وسپاسگذار آنها باشیم.

اما یک نکته مهم نیزوجود داردکه در عین اینکه باید سپاسگذارخوبی باشیم نباید توقع سپاسگذاری ازدیگران رادربرابر کاری که برای ما انجام می دهند راداشته باشیم ، چون این طبیعت آدمهاست که یادشان برود سپاسگذارباشند بنابراین اگر این سو وآن سومی رویم وتوقع داریم ازما سپاسگذاری کنند خودمان رامستقیم به طرف دلشکستگی های پیاپی وحال خرابی وتخلیه انرژی هدایت کرده ایم,پس بخشیدن را بخاطر حال خوش بعد ازبخشیدن دوست داشته باشیم نه سپاسگذاری دیگران !

بنابراین اگر می خواهیم سعادت وخوشبختی را بیابیم.بیائیم سپاسگذارنعمتهای خداوند باشیم ودرباره سپاس ونا سپاسی فکر نکنیم ومحبت رابه خاطر شادمانی درونی ببخشیم ویادمان باشد که بچه های ما درست همانی هستند که ما می سازیمشان اگر می خواهیم بچه هایمان شکرگذار باشند خودمان باید شکرگذار باشیم

ناسپاسی مثل روئیدن علفهای هرزاست . سپاسگذاری مثل گل سرخ است باید به آن آب وبها داد عاشقش بود وازان محافظت کرد. «خدایا شکرت»

همسفر فرشته شفیعی لژیون سرکارخانم بالنده