بسم الله الرحمن الرحیم
دستور جلسه این هفته ، چگونه شکرگذاری می کنم . OT

آنگونه که در متون و نوشتارهای کنگره 60 به کرات اشاره شده است ، یکی از اضلاع مثلث درمان اعتیاد موضوع جهانبینی است که بایستی در پروسه درمان به تعادل و سلامتی برسد . به واقع از وضعیت جهانبینی افیونی و معتاد گونه ، به سلامتی و تعادل برسیم .
جهانبینی مسئله ای است که ارتباط تنگاتنگی با دانایی ، اعتقادات و باورهای ما دارد و دانایی نیز مرتبه ای است از درجه آموخته های ما .تفکر، آموزش و تجربه ، اضلاع مثلث دانایی می باشند و دانایی تعیین کننده جهانبینی و نوع نگرش ما به خودمان جهان و هستی است .
همچنین ما می دانیم که برای شناخت هر چیز نیاز به ضد آن داریم . به عبارتی برای شناخت هرچه بهتر دانایی ، بایستی جهل را بشناسیم . جهل ، نقطه مقابل دانایی است ؛ با شناخت هر یک از این اضداد به شناخت نقطه مقابل نزدیک تر می شویم .
خوشبختانه در جزوات جهانبینی یک و دو ، نوشته آقای امین دژاکام ، موضوع جهل و دانایی به صورت جداگانه مورد بررسی موشکافانه قرار گرفته و برای هرکدام از آن ها مثلث نیز ترسیم شده است . لازم به توضیح است که بعد از نقطه و خط ، مثلث اولین سطحی است که بوجود می آید و در شناخت موضوعات مختلف کمک شایانی می نماید.
در مقوله جهانبینی ، ما از جهانبینی افیونی و معتادگونه که یکی از تجلیات جهل و نادانی است ، به سمت جهانبینی سالم و متعادل حرکت می نماییم که نتیجه رشد مثلث دانایی ماست .
در این حرکت ، به طور کامل شخصیت ما دگرگون می شود ، تبدیل به انسانی دیگر می شویم ، بسیاری از باورهای ما تغییر می کند . حالات ما تغییر می کند . دوست داشتن های ما تغییر می کند . چیزهایی که روزی بدمان می آمد شاید امروز دوست نداشته باشیم و چیزهایی که در گذشته دوست داشتیم شاید دیگر دوست نداشته باشیم . تفکرات ، دیدگاه ها ، نگرش ها و خلاصه اینکه همه چیز در این سیر تغییرات جهانبینی ، دچار دگرگونی اساسی می شود .
یکی از این تغییرات بسیار اساسی که در تبدیل جهانبینی افیونی به جهانبینی سالم روی می دهد ، موضوع ناسپاسی و شکرگزاری است .
ناسپاسی از اجزای لاینفک جهانبینی افیونی و معتادگونه است .
بر اساس جهانبینی افیونی و معتادگونه ، همه دنیا مقصرند برای اینکه شخص مصرف کننده و معتاد شده است ، همه گناهکارند ، همه کوتاهی کرده اند از دوستان گرفته تا خانواده ، جامعه و حتی تشکیلات خداوند ؛ همه کوتاهی کرده اند ، تنها کسی که کوتاهی نکرده و کارش را درست انجام داده و بی گناه است ، خود فرد مصرف کننده و معتاد است و چیزی به نام سپاس و شکر در تفکرات او وجود ندارد . هر چه هست طلب کاری است و گله مندی و شکایت .
این حالت ، یعنی دچار شدن به چنین حالتی ، یکی از بدترین جهنم هایی است که خداوند خلق کرده است . جهنمی که در ذهن انسان است و بعد از ذهن ، در جهان بیرون از ذهن نیز خود را به نمایش می گذارد ، از همه چیز ناراحت بودن و ناشکر بودن .
در پروسه درمان اعتیاد در کنگره 60 ، به دنبال درمان اعتیاد و احیا و ریکاوری و به تعادل رسیدن جسم ، روان و جهانبینی ، شخص دیگر نمی تواند چنین تفکراتی داشته باشد . ناخودآگاه تغییر می کند .
ابتدا طلب کاری او روز به روز کمتر و کمتر می شود . سپس روحیه طلب کاری به روحیه بدهکاری تبدیل می شود و آرام آرام تبدیل به انسانی شکرگزار و شاکر می شود . او می آموزد که هر آنچه در این دنیا دارد یه خاطر وجود دیگران است و از خود هیچ ندارد . می داند که در گذشته در مقابل چیزهایی که خداوند به او داده ، چقدر بد برخورد کرده ، نه تنها تشکر نکرده ، بلکه کلی خرابکاری هم کرده ، این دانسته ها باعث می شود تا فرد سرش را پایین آورد و روحیه سپاسگزاری در او به شدت تقویت می شود .
تبدیل به انسانی می شود که دوست دارد از همه چیز و از همه کس و از هستی و ذرات هستی و از موجودات و خداوند تشکر کند . به خاطر همه چیز .
همه چیز را دوست دارد ، دیگر از چیزی و از کسی نفرت ندارد ، گله و شکایتی ندارد ، طبق وادی پنجم ، در مسیر تلاش و کوشش خود به آنچه خداوند برای او مقرر نموده ، راضی و خشنود است .
او در این مسیر به انسانی آرام و صلح طلب تبدیل می شود ، یعنی عبدصالح می شود که در کلام الله بارها و بارها به آن اشاره شده است . انسانی که بنده صلح است و برای رسیدن به صلح تا می تواند کوتاه می آید . او می داند که در صلح است که به خواسته ها و آرزوهای خود می رسد و در جنگ و دشمنی و کینه و نفرت و حسادت نه تنها به خواسته هایش نمی رسد ، بلکه خیلی چیزها را از دست می دهد . او می داند که سپاس از خالق هستی ، پیش نیازش سپاس و تشکر از مخلوقین خالق است و برای اینکه بتواند مراتب سپاس و تشکر خود را از خداوند اعلام نماید ، ابتدا بایستی از مخلوقین خداوند و انسان هایی که به او کمک کرده اند و یا می کنند تشکر نماید و الی آخر .
اینها خلاصه ای از تغییراتی است که در یک مورد خاص در پروسه درمان اعتیاد روی می دهد .
دستور جلسه این هفته ، مسئله شکرگزاری را به موضوع OT ربط داده است .
کنگره 60 در طول سال مراسم مختلفی جهت تشکر و قدردانی از بخش های مختلف کنگره 60 که برای تک تک ما خدمت می نمایند در نظر گرفته است .
مثل روز راهنما ، که همه ما از راهنمای خود قدردانی می نماییم ، مثل هفته همسفر و جشن همسفر که همه ما در این هفته از همسفر خود قدردانی می کنیم و مثل هفته دیدبان ، ایجنت و مرزبان که همه ما در این هفته از این افراد که در نمایندگی ما خدمت می کنند تشکر و قدر دانی می کنیم .
این هفته ، هفته قدردانی از عزیزانی است که در بخش OT فعالیت و خدمت می نمایند .
OT برای ما اعضای کنگره 60 یکی از مصادیق بارز لطف و حمایت الهی است .یک نعمت بزرگ است .
آیا می دانیم چه مسیر سخت و طولانی پیموده شده تا امروز داروی OT از طریق کلینیک های درمان اعتیاد به دست ما اعضای کنگره برسد ؟
آیا می دانیم روزی و روزگاری حتی نمی شد اسم تریاک را به عنوان دارو به زبان آورد ، چه رسد به اینکه شربت تریاک به عنوان داروی درمان اعتیاد پذیرفته شود ؟
OT نتیجه بیش از 14 سال تلاش بی وقفه نگهبان کنگره 60 می باشد و رهایی اعضای کنگره 60 و درمان قطعی صدها و هزاران مصرف کننده با استفاده از داروی اپیوم که مهر تاییدی بود بر تولید داروی OT و ورود آن به سیستم دارویی کشور.
OT در درمان اعتیاد ، ختم کلام است .
این داروی معجره گر و شفا بخش که نظیر آن مطلقاً یافت می نشود . یک کمپلکس دارویی و مولتی دارویی است که بیش از 50 نوع آلکالویید دارویی منحصر به فرد را در خود جای داده است و می تواند بهترین داروی درمان اعتیاد به انواع مواد مخدر باشد .
OT مسئله ای است که نمی توان به سادگی از کنار آن گذشت . OT حقیقتاً جای تامل و تعمق دارد .
ما در این هفته بایستی شکرگزار باشیم و سپاسگزار از این بابت که می توانیم از داروی OT برای درمان اعتیاد استفاده کنیم ، برای این تشکر بایستی ابتدای امر به سراغ عزیزانی برویم که در نمایندگی ما در قسمت OT خدمت می کنند تا این دارو به موقع در دسترس ما قرار گیزد و همینطور کلیلنیک ها و پزشکان عزیزی که در این بخش با کنگره 60 همکاری می نمایند . امید که همه ما بتوانیم در این هفته از تلاش ها و خدمات این عزیزان قدردانی و سپاسگزاری نماییم .
با احترام، مسافر علی خدامی 7/9/91