به نام قدرت مطلق الله

در اين جلسه مفتخر بوديم پذيراي ميهمان بسيار عزيزي باشيم . سركار خانم آذر پور پس از مدتها با لطف بيكران خود به جمع صميمي همسفران رباط كريم قدم نهادند, گرچه ايشان خودشان در اين مكان ميزبان هستند و همه همسفران و مرزبانان گرامي و همينطور نگهبان  جلسه خرسندي خود را از حضور ايشان اعلام كردند.

 اين جلسه  ششمين جلسه از دوره بيست و سوم سرس كارگاههاي آموزشي بسته ويژه همسفران نمايندگي رباط كريم با استادي همسفر سركار خانم ةذر و نگهباني همسفر خانم سميه و دبيري همسفر سركار خانم سولماز با دستور جلسه وادي چهاردهم و تاثير آن روي من در تاريخ 25/6/91 راس ساعت 15 شروع به كار نمود.

استاد در ابتدا فرمودند:خيلي خوشحالم كه در خدمتتون هستم. خيلي وقت بود كه تصمیم داشتم به اين مكان بيايم ولي هربار بر اثر اتفاقي این سعادت را نداشته ام .وادي چهاردهم يكي از قشنگ ترين و زيبا ترين دستور جلسات ساليانه مي باشد.اگر دقت كرده باشيد هر جلسه با  اين وادي شروع مي شود ,آنچه باور است محبت است و آنچه نيست ظروف تهي است. با تفكر شروع كرديم و امروز به وادي چهارده رسيديم . زماني كه به اين وادي رسيديم معني اش اين است كه به آن درجه رسيديم كه اين وادي و عشق و محبت را درك كنيم.در وادي گفته شده كه اين كار هركس نيست و وادي بسيار گسترده است. ما اگر محبت را درك نكنيم  معني وظيفه به خودش مي گيرد. كسي كه عاشق نباشد و بخواهد از عشق صحبت كند يك چيز طوطي وار مي شود. اگر در وجودمان عشق نباشد حرفي كه مي زنيم به دل كسي نمي نشيند. حتي از چشمها هم مي توان محبت را ديد. البته عشق بايد با عقل و تفكر همراه باشد , همه اينها مكمل هم هستند , عشق سالم,عقل سالم ,تفكر سالم و حس سالم.

در وادي چهاردهم يكسري خطابه ها وجود دارد كه اولين آن اضداد است, در واقع در اين دنيا ما هر چيزي را با ضدش مي شناسيم. اگر تاريكي نباشد روشنايي اين معنا را ندارد قدر روشنايي را وقتي مي دانيم كه تاريكي را تجربه كرده باشيم.درد وسختي اي كه در سفر اول مي كشيم باعث مي شود مزه رهايي انقدر شيرين باشد. اگر غم وغصه نبود معناي شادي آنقدر قشنگ نبود. در قسمت دوم  در مورد امواج صحبت شده .اين موجهايي كه مي فرستيم به وجود آورنده عشق است,خود موج يعني عشق و محبت. پس خود امواج هم خيلي مهم است و قسمت سوم زنجيره هاي عشق است كه باعث مي شود پيوندها هميشه پا برجا باشد و گسسته نشود.

استاد در ادامه فرمودند :در اين وادي عشق مانند مثلثي است كه اضلاع آن سايه ها ,جاذبه وحس است. سايه ها ريشه و جسم است .اگر اين سايه ها نباشد محبتي وجود ندارد. جاذبه عشق در اين مرحله جاذبه است كه مي تواند كسي را جذب و يا دفع كند. مرحله بعد حس است .حس خودش يك جاذبه است.وقتي كسي وارد كنگره مي شود مي گوييم با حست راهنما انتخاب كن و همه اينها با چرخش و نگرش افكار ما قابل تغيير است.

صحبت از عشق و محبت خيلي قشنگ است و در درون همه ما هست چون هر انساني عاشق بدنيا مي آيد . اين عشق بصورت بالقوه در وجود همه هست تنها كاري كه بايد بكنيم اين است كه عشق را از قوه به فعل در آوريم و گرنه در وجودمان باقي مي ماند. اندازه اين عشق در انسانهاي مختلف فرق مي كند و شكل استفاده كردن آن نيز متفاوت است. نبايد در استفاده از عشق خصاصت به خرج دهيم .محبت مثل مال واموال جمع كردني نيست .محبت يك عطر و طراوت است كه بايد با ديگران تقسيم كنيم , هر چه بيشتر ببخشيم بيشتر مي شود و هر چه كمتر ببخشيم كمتر مي شود مثل چاه كه هر چه بيشتر از آن آب بكشيم آب تازه تر و بيشتر مي شود و هر چه كمتر آب بكشيم چاه خشك مي شود. محبت بايد استفاده شود كه دوباره جايگزين شود و گرنه خشك مي شود. مهم دادن اين عشق به ديگران است . از كساني كه اجازه مي دهند ما اين عشق را با آنها تقسيم كنيم بايد سپاسگذار باشيم.

در مورد محبت و عشق دنبال كمال مطلوب نباشيد  چون در اين صورت عشق را به بند مي كشيم و اگر مالكيت را مطرح شود امكان ندارد عشق را به دست آوريم. تا موقعي كه من باشي عشق وارد نمي شود.ولي وقتي من نباشيم و درونمان خالي باشد عشق آرام آرام مي آيد كافي ست كه دستتان را دراز كنيد. پس وجودمان را خالي كنيم تا به ما برسيم.

استاد در انتها فرمودند:معني عشق را به شخصه در كنگره پيدا كردم . عشق يعني مرزبان ,عشق يعني ديده بان, عشق يعني راهنما. عشق يعني گذشتن از خودت با آگاهي . پس راهنما از خودش مي گذرد و به ما عشق مي دهد و از ما عشق مي گيرد. عشق در ظاهر ممكن است سوختن باشد ولي خاكستر شدن نيست بلكه تبديل به نور شدن است. هر كس در وادي عشق قرار مي گيرد مي سوزد ولي آتش شيريني است.به نظر من همه همسفران عاشق هستند وگرنه نمي توانستند  در لحظاتي كه در عمق تاريكيها بودند پابرجا بمانند.

هر چه گفتم عشق را معنا نشد

  واژه اي همپاي آن پيدا نشد

تعداد حاضرين :45 نفر

 گزارش : همسفر شیما